Renate de Bruijn
geboren: 10-04-1981 (Zevenbergen)
woonplaats: Zevenbergen
beroep: Sportinstructeur Koninklijke Luchtmacht
16 april 2005, als ik bij Renate binnenstap in haar ouderlijk huis in Zevenbergen is ze helemaal klaar voor de start. Altijd energiek als ze is had ik binnen 2 minuten een drankje voor mijn neus en hadden we ook al weer 2 minuten gelachen. Wereldrecordhoudster* en “spring-in-het-veld” Renate de Bruyn is geboren op 10 april 1981 in Zevenbergen en is militair sportinstructeur op de vliegbasis in Woensdrecht. Dat verklaart haar passie voor alles wat met sporten te maken heeft. Dat in haar drukke agenda een sport als freediving past is verbazingwekkend, maar momenteel is Renate al ruim anderhalf jaar houdster van het wereldrecord Dynamisch zonder vinnen dat momenteel staat op 104 meter.
Al van jongs af aan is Renate veel in het zwembad te vinden maar niet echt om te leren zwemmen. Over haar A-diploma heeft ze maar liefst 2 jaar gedaan: de instructrice kon zo hard roepen als ze wilde, Renate verstond er niks van en luisterde niet want zij was altijd onder water te vinden. Na de Mavo volgde ze een brugjaar “sport&bewegen” en koos voor een opleiding aan het CIOS. Nog niet voldoende op de hoogte van alles wat met sport te maken had vervolgde ze nog met een buitensportopleiding aan de ALO in Amsterdam.
Haar 1e baan begon met 16 weken algemene militaire opleiding, 11 weken militaire sport opleiding en 10 weken stage. Die 1e baan heeft ze nog steeds maar daarnaast zit ze nog steeds op school; momenteel volgt ze een opleiding aan de Fontys Sport Hogeschool. Alsof het nog niet genoeg is, heeft ze in de tussentijd ook nog eens het Pool freediving instructeurs brevet gehaald.
Toen in juni 2002 het NK Freediving werd georganiseerd in Eindhoven ging Renate uit nieuwsgierigheid naar weer een nieuwe sport mee om eens sfeer te proeven. Omdat er een baantje vrij kwam wilde Renate zelf ook eens een poging wagen en zonder training zwom ze 59 meter onder water. Op hetzelfde moment zwom Nanja van de Broek in de baan naast haar een nieuw Nederlands Record met een keurige 67 meter. Dat scheelde dus maar een haartje!
Dat ze talent had om nog veel verder te zwemmen viel ook organisatoren Pim Vermeulen (momenteel nog steeds haar trainer/coach). Pim begeleide haar naar een prestatie van maar liefst 82 meter in december 2002. Daarmee kwam het wereldrecord van Nathalie Desreac (95 meter) in beeld. Met rasse schreden naderde Renate met 93 meter in mei 2003 en toen Yamina Enedahl-Mekki het WR pakte met 97 meter liet Renate een eenvoudige 98 meter zien in Heemstede. Haar ontwikkelingen moesten dan ook wel resulteren in een nieuwe WR, in oktober 2003, 100 meter: eindelijk de beste van de wereld. “10 en 11 oktober 2003 staan in mijn geheugen gegrift: het is leuk om in een sport heel goed te zijn, maar het wordt nog leuker als je daar voor beloond wordt. Mijn recordpoging was goed georganiseerd en er was veel publiek bij, dat was erg leuk!”
Natuurlijk is de belangrijkste vraag aan Renate wat haar geheim is: “ik heb geen geheim! Ik ben realistisch, ik ben gek op wat ik doe en ik train hard. Met realistisch bedoel ik dat ik ook kan accepteren als het een keer niet gaat en ik een slechte dag heb, daarnaast zou ik stoppen als ik merk dat ik er geen plezier meer in heb. Mijn training is belangrijk voor me omdat ik denk dat een prestatie in freediving voor 40% fysiek is en dat kun je trainen; de andere 60% is mentaal, wat moeilijker te trainen is. Mijn fysieke training bestaat uit van alles en nog wat, als het het doel maar dient. Dus train ik conditie maar ik breng ook veel tijd door in het water.”
Een groot voorbeeld heeft Renate niet echt in de sport, wel waardeert ze een aantal eigenschappen van andere freedivers in het bijzonder: “Tanya Streeter heb ik in Parijs ontmoet en Patrick Musimu in Utrecht en zij zijn zo “normaal”, niet arrogant daar hou ik wel van. Ik kijk ook veel af van “ons clubje” freedivers, allemaal lekker nuchtere, aardige mensen” Die waardering voor mensen die zich “eenvoudig” gedragen heeft Renate in haar jeugd al geleerd van haar ouders “mijn ouders hebben me geleerd dat de dingen met de grootste waarde vaak het minste hoeven te kosten. Ik heb veel ontzag voor mijn ouders, die hebben alles dat ze nu bereikt hebben helemaal zelf voor elkaar gekregen, ik hoop dat ik later zelf ook kan zeggen”.
Als je Renate laat kiezen binnen het freediven vindt ze dynamisch zonder vinnen toch nog steeds het leukste om te doen: “Tijdens het zwemmen vergeet ik alles, dat is voor mij rustig en ontspannend en heel belangrijk is dat ik iets te doen heb terwijl ik mijn adem inhoud, dan heb ik afleiding. Misschien raar om te zeggen, maar als ik statisch train word ik niet afgeleid en daar kan ik niet tegen.” Deze bijzondere opmerking verklaart ook meteen waarom Renate buitengewoon kan presteren met veel geluid om haar heen en als het heel druk is. “Van zenuwen heb ik niet zoveel last gelukkig, ook niet als de verwachtingen hoog gespannen zijn, dat is een voordeel.”
Gelukkig heeft Renate heel veel uitdagingen voor de boeg: “Zolang ik er plezier in heb blijf ik bezig met trainen en wil ik natuurlijk zo snel mogelijk mijn eigen record verscherpen. Natuurlijk wil ik ook graag blijven studeren en uiteindelijk meer in de richting van antomie en fysiologie.” Tenslotte wilde ik natuurlijk graag weten of ze een tip heeft voor alle lezers: “Ik zou iedereen adviseren alleen maar dingen te doen die je leuk vind, en er mee te stoppen als je het plezier erin verliest!”
* Ten tijde van het interview was het wereldrecord nog in handen van Renate. Op 23 april 2005 verbrak Natalia Molchanova het record naar 108 meter, Natalia heeft dit record vervolgens weer een aantal maal verbroken.
